این روزها شاید بسیاری از ما متوجه این مسئله شده باشیم که آسمان شب دیگر به زیبایی گذشته نیست؛ روز به روز بر میزان آلودگی نوری مناطق شهری و حتی روستایی افزوده می شود و گویا این میل به روشن کردن تمام سیاره زمین را پایانی نیست. روزگاری در هر جایی از زمین می شد ایستاد و به آسمان نگریست و از زیبایی های بی حد آن بهره برد؛ اما این روزها دیگر برای داشتن چنین شرایطی باید سر به کوه و بیابان گذاشت و مجنون وار بدنبال سقفی پرستاره گشت!!!

هفته جهانی آسمان تاریک شاید اندک فرصتی باشد برای مردم زمین تا ساعاتی بدور از نورافشانی منابع زمینی نگاهی عمیق تر به آسمان بیاندازند....

بیایید خودمان را از این نعمت بی نظیر محروم نسازیم.